Produkcję lokomotywy elektrycznej ET21 - oznaczenie fabryczne 3E i 3E/1 (zmodernizowana) rozpoczęto we wrocławskich zakładach PAFAWAG w 1957 roku. Część mechaniczną zaprojektowano w Centralnym Biurze Konstrukcyjnym Taboru Kolejowego w Poznaniu, natomiast część elektryczna jest wzorowana na radzieckiej konstrukcji lokomotywy serii WŁ22M. Lokomotywa ET21 przeznaczona jest do prowadzenia na terenie równym pociągów towarowych na łożyskach ślizgowych o masie 2300t z prędkością 70km/h, oraz pociągów pasażerskich o masie 650t na łożyskach tocznych z prędkością 100km/h. Lokomotywa ET21 jest przystosowana do ogrzewania składów pociągów pasażerskich.
Lokomotywa ET21 jest typu CoCo. Charakteryzuje się indywidualnym napędem na wszystkie osie (6) zgrupowane po trzy w dwóch wózkach. Wszystkie silniki trakcyjne umocowane są na ostoi wózka "za nos" i napędzają związane z nimi zestawy kołowe za pośrednictwem przekładni zębatej. Cały ciężar lokomotywy jest ciężarem przyczepnym ponieważ lokomotywa nie posiada osi tocznych.

Seria lokomotyw ET21 do numeru 72 to seria informacyjna i ich masa wynosi 120t. Po roku 1960 w zakładach PAFAWAG przystąpiono do produkcji zmodernizowanej wersji, oznaczonej fabrycznie jako 3E/1. Modernizacja polegała na wprowadzeniu do budowy lokomotywy oraz aparatury elektrycznej nowych elementów polepszających eksploatację. Modernizacja nie zmieniła charakterystyki trakcyjnej. Lokomotywy o numerach od 1 do 72 zmodernizowano po roku 1968. Ulepszenia wynikłe z modernizacji to:
 - zmniejszenie masy lokomotywy
 - zwiększenie pewności pracy urządzeń mechanicznych i elektrycznych
 - poprawienie warunków obsługi i eksploatacji
 - usprawnienie technologii montażu lokomotywy
 - równomierne rozłożenie masy i nacisków.
Od roku 1970 rozpoczęto wykonywanie dalszych modernizacji wszystkich lokomotyw serii ET21.

Podstawowe dane lokomotywy ET21: